(afcsheidsrede Marianne Reinders op 9 juni 2011)

Beste Jacques,

Het is al weer zo’n drieënhalfjaar geleden dat we in Vlissingen voor het eerste met je kennismaakten. Er was veel reuring in die dagen. Samen met je collega wethouders Frans Prins, Piet Polderman en Rob van Dooren kwam je hier orde op zaken stellen. Jullie vormden al snel een hecht team en samen met waarnemend burgemeester Wim Dijkstra zetten jullie de schouders onder de belangrijkste opdracht: rust brengen in het stadhuis.

Inmiddels zijn we een verkiezingsronde verder. Ik weet nog dat we samen beteuterd in de hal stonden, als VVD hadden we weer een zetel minder. Ook onze burgemeester van toen Wim Dijkstra toonde zich aangeslagen. Het was Wim die tijdens zijn nieuwjaarstoespraak een belangrijke verkiezingsleuze de wereld in hielp: het doet er niet wie er wethouder van financiën wordt, als hij maar Jacques Suurmond heet. En zo gebeurde het. Jij werd opnieuw wethouder van financiën in een ietwat andere collegesamenstelling: Marin de Zwarte nam de plaats in van Frans Prins. Daarmee kwam een einde aan een bijzondere bestuursperiode. En we gingen over tot de orde van dag, zoals dat in onze kringen heet.

Je kreeg het enkele maanden later al zwaar te verduren toen we als coalitiepartijen tijdens de behandeling van de kadernota een zware korting eisten op het personeel. Daar waar je altijd rustig bleef, stond je als een blok voor de mensen die jullie dagelijks ondersteunen. Het ging zelfs even hard tegen hard, spoedberaad, schorsingen en heftige discussies vóór en achter de schermen vonden plaats. We leerden toen een andere kant kennen van je. Een onbekende kant, zo bleek me in een rondje langs de fracties. Want hoewel je ogenschijnlijk onder alle omstandigheden rustig blijft, trok je hier fel van leer. Maar zoals te doen gebruikelijk kwamen we toch tot elkaar. Want dat was kenmerkend voor je, je was bestuurder gericht op consensus en je was bestuurder voor alle raadsleden. Je maakte daarbij geen onderscheid tussen coalitiepartijen en niet-coalitiepartijen. En dat viel op, zoals is geconstateerd door de SP, zij hebben het als een pluspunt ervaren dat je als enige wethouder de SP-fractie hebt uitgenodigd om kennis te maken.

 
Jacques toen ik ter voorbereiding van je naderend afscheid de fracties vroeg in enkele kernwoorden jou te typeren, kwamen telkens twee zaken naar voren: je vakkundigheid en je humor. Je gortdroge humor mogen we wel zeggen. Zo bleek maandag nog toen je tegen onze griffier Floor Vermeulen zei nadat zij je vroeg of er plaatsen voor je vrienden gereserveerd moesten worden tijdens deze raadsvergadering: Maar beste Floor als je elk jaar 23.000 belastingaangiften verstuurt, dan heb je geen vrienden!

Bij alle fractie heb je vanaf het eerste moment vertrouwen gewekt het vak van wethouder financiën volledig in de vingers te hebben. Je jarenlange ervaring als toegewijd ambtenaar was in je werk terug te zien. En ook al was je gedeputeerde geweest voor jou was het geen reden te freewheelen; integendeel: je ging er weer voor de volle 100% tegenaan. Een gezaghebbende man die dat ook uitstraalt. In de omgang zeer aimabel met, zoals gezegd, droge, scherpe humor die zeer gewaardeerd wordt.

Ooit vertelde je me het vak van wethouder leuk te vinden. Heel anders dan gedeputeerde. Waarom? Omdat je als wethouder rechtstreeks te maken hebt met burgers. Een groot verschil met het provinciewerk waar je op grote afstand van mensen staat.

Ongeveer een jaar geleden kwam je op de boulevard in Vlissingen wonen. Vanaf dat moment konden we je ook op de fiets tegen komen. Avondbijeenkomsten werden hierdoor een stuk plezieriger en voor je vrouw Janneke die je vaak moest missen, was het een mooie gelegenheid Vlissingen te leren kennen. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat zij inmiddels aan onze stad verslingerd is geraakt. En terecht! Janneke namens als raadsleden en de Vlissingse burgers, bedankt dat we Jacques een paar jaar van je mochten lenen.

Jacques trots ben je op het geboren Souburgerschap. Geboren in de Kanaalstraat, naast gemeentehuis – wat nu het Omroepgebouw is. Je grootvader was een van de honderdjarigen voor wie de monumentale bank bij het Souburgse station is gebouwd. Een sterk geslacht. Geen wonder dat je nu nog een nieuwe uitdaging als burgemeester aangaat, daar waar anderen met pensioen gaan.

 
Tot slot wil ik afsluiten met jouw DNA:
- Sjaak
- Vakkundig
- Serieus
- Collegiaal
- Harde werker
- Een baken
- Toegankelijk
- Verantwoordelijk
- Stil, maar altijd op de achtergrond duidelijk en scherp aanwezig
- Gortdroge humor
- Gezond maken van financiën
- 31 januari 2008 – 9 juni 2011: GESLAAGD IN VLISSINGEN!

We wensen je alle goeds en succes in je burgervaderfunctie over 5 steden, 11 dorpen en 60 buurtschappen, kortweg de gemeente Sluis. Aan Rob, Marin, Piet, de nieuwe Jacques èn Rene de opdracht er in jouw geest weer een hecht team van te maken. Dit huis verdient het. Vlissingen verdient het. 

Jacques namens alle raads- en commissieleden bedankt! Het ga je goed.

Marianne Reinders-Stijnman
9 juni 2011